Chaotische cocktail van copingstrategieën

Hoe reageer ik bij een pandemie? Ik viel mezelf niet mee. Tijd voor rust en bezinning? Pff. Ik werd gek van al die adviezen over thuiswerken, ritme handhaven, fit blijven en van al die ouders die hun can do-mentaliteit van de daken schreeuwden. Om negen uur ’s ochtends beginnen met wiskunde? Haha! Ofwel, niet bij mij thuis. Respect hoor, daar niet van. Maar hoe dan?

Eerst was er verlamming, buikpijn, onrust. Concentratieproblemen. Hysterisch de NOS-liveblog refreshen. Tussendoor proberen m’n opdrachtgevers tevreden te houden. Ze waren zelf ook in de war, dat leverde mooie, persoonlijke gesprekken op. Een heuse paniekaanval midden op de IJsselkade (sorry jongens, er is een pandemie, mag ik even?). Om twee uur ’s middags mijn eigen Excel-sheet met RIVM-cijfers bijwerken en de grafieken met mijn ogen naar beneden dwingen.

Toch maar even de dokter gebeld. Ik mocht langskomen, zei ze, want verder kwam er bijna niemand. Dus dat werd zowaar een soort uitje. Met enige hulp van de farmaceutische industrie werd de grootste paniek effectief onderdrukt. Ik weet niet zo goed wat ik daarvan vind, maar liever zo dan dat die hele pandemie aan me voorbij gaat omdat ik met een kussen over mijn hoofd in bed lig. Dat zou toch jammer zijn van deze unieke periode.

Mijn twee tienerkinderen liet ik volledig hun eigen gang gaan. Hen op sleeptouw nemen kon ik er niet bij hebben. Zij konden mij op hun nek er trouwens ook niet bij hebben. Er kwam weinig uit hun handen, maar ze koken allebei één keer in de week en het bleef wèl gezellig in huis. Geheel in lijn met mijn theorie dat we vooral moeten zorgen dat we hier heelhuids doorheen komen, de rest komt later wel. Maar dat is vooral een theorie die mezelf goed uitkomt. Of het inderdaad zo werkt, zullen we (zij vooral) later aan den lijve ondervinden.

En verder, in willekeurige volgorde en de ene activiteit net iets schadelijker dan de andere:

  • mijn kamerplanten verpot en allemaal geteld. Afhankelijk van de telmethode ergens tussen de 63 en de 82.
Geen alternatieve tekst opgegeven voor deze afbeelding
  • dansen op De Dijk, met teksten die heel profetisch bleken: ‘Straks is het verboden, of te laat om nog te gaan. Lief, trek iets moois aan, dan gaan we dansen, dansen, dansen op de vulkaan.’ En ik werd wakker in een vreemde wereld, wat gebeurt hier allemaal…
  • legpuzzels gemaakt. Stay at home-activiteit in optima forma.
Geen alternatieve tekst opgegeven voor deze afbeelding
  • veel met hond Puck gewandeld langs de IJssel. Tot ik een artikel las waarin stond dat veel honden nu afgesleten pootjes hebben, omdat iedereen z’n hond de hele tijd uitlaat. Ach gut, nou dat weer.
  • gebingewatched. De nieuwe afleveringen van Suits (oh Donna!), Tiger King (joehoe, lekker bizar), Messiah (mwah), De Twaalf en The Restaurant (allebei mooi gemaakt en fijn om te kijken), Unorthodox en Kalifat (aanraders) en toen met een perfecte timing seizoen 4 van La Casa de Papel (ik ben een fan van Nairobi / Alba Flores. Ze is ook fantastisch en ontroerend in Vis-a-Vis).
  • mijn kookboeken op kleur gesorteerd. Van de totale zinloosheid daarvan werd ik toch wel vrolijk.
Geen alternatieve tekst opgegeven voor deze afbeelding
  • in de digitale kroeg gezeten met vrienden in Noorwegen, Engeland en Duitsland als alternatief voor ons gezamenlijke weekend Berlijn. Aangeschoten naar bed met een grijns van oor tot oor.
  • een oude deur afgebrand en gebeitst. Supermooi geworden, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik er vorig jaar september al mee was begonnen en dat ‘ie dus acht maanden verschrikkelijk in de weg heeft gestaan in de gang.
Geen alternatieve tekst opgegeven voor deze afbeelding
  • een meditatie-app gedownload en ik gebruik ‘m ook nog af en toe. Best wel oké eigenlijk, al kies ik altijd de kortste oefening uit efficiëntie-overwegingen :).
  • heel af en toe een stiekem sigaretje… en iets minder af en toe bier of wijn met kaas en olijven.

En toen… was het mei en realiseerde ik me dat die rare spanning helemaal weg was. Geen buikpijn, geen problemen met concentreren. Ik ben vrolijk. Ik kan weer langer dan vijf minuten achter elkaar lezen. Ik deed mijn administratie en ruimde mijn kantoor op. Ik volgde een paar interessante vakinhoudelijke webinars (bedankt, Logeion). Blijkbaar werkt mijn chaotische cocktail van copingstrategieën.

Of? Eigenlijk denk ik dat het verstrijken van de tijd het meeste werk heeft gedaan. Alles wat eng en onbekend was, is inmiddels vertrouwd. En dwars door alles heen blijkt het leven door te gaan. Met ups en downs, met nieuwe inzichten en oude bekenden en met een chaotische mix van constructieve en minder constructieve activiteiten. Eigenlijk zoals het was, met iets minder controle, meer besef van kwetsbaarheid en iets meer aandacht voor elkaar. Dat is zo verkeerd nog niet.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *